Σάββατο πρωί προς Επανομή
Σάββατο πρωί, λίγο μετά τις οκτώ, πήρα το CG και βγήκα από την πόλη προς τα νότια. Η παραλιακή για την Επανομή ήταν σχεδόν άδεια, μόνο κάτι ποδηλάτες και η θάλασσα δεξιά μου.Το μικρό δεν βιάζεται. Εβδομήντα χιλιόμετρα την ώρα και αέρας που μυρίζει αλάτι. Σταμάτησα για καφέ σε ένα κυλικείο κοντά στο ναυάγιο και ο άνθρωπος εκεί με ρώτησε αν το 125 είναι του πατέρα μου. Του είπα ότι είναι δικό μου από το 2005. Γέλασε.Στον γυρισμό είχε ανέβει η ζέστη για τα καλά, αλλά πάνω στη μηχανή έχεις πάντα λίγο αέρα. Καλό καλοκαίρι να έχουμε.