Zaterdagochtend langs de Amstel naar de Ronde Hoep

Zaterdagochtend voor achten de deur uit, zonder dat er iets gepland was. De stad is op dat uur nog van niemand, alleen van de bakkers en van de mensen die de terrassen naar buiten zetten. Via de Weesperzijde de stad uit en bij de Berlagebrug de Amstel op.

Ik rijd bijna altijd naar het noorden, over de dijk en langs het water, dus dit keer bewust de andere kant op. Langs de Amstel richting Ouderkerk is het een heel ander soort weg dan Waterland: geen wind van opzij, geen open land, maar bomen aan weerskanten en bochten die precies zo lang duren als je wil. De Monster hoeft daar helemaal niks te doen, tweede versnelling en verder gewoon kijken.

In Ouderkerk was nog niks open, dus doorgereden de Ronde Hoep in. Dat is een polder waar letterlijk een weg omheen ligt en verder bijna niks in staat. Er hing nog mist over de weilanden, laag, net tot aan de buik van de koeien. Halverwege ben ik gestopt en heb ik de motor uitgezet, en toen was het echt helemaal stil, op een reiger na die opvloog omdat ik te dichtbij stond.

Terug via Nes aan de Amstel en Amstelveen. Bij een zaak aan het water zat een man in zijn eentje koffie te drinken met zijn helm naast zich op tafel en die knikte alsof we elkaar kenden. Ik heb er ook een gehaald en tien minuten lang niks gedaan. Het was koud genoeg dat het weer lekker was om op de motor te stappen.

Om half elf stond ik alweer voor de deur met het idee dat de dag nog moest beginnen. Dat is het enige echte voordeel van vroeg wakker worden op zaterdag. En de handschoenen kunnen nu niet meer thuisblijven, dat is sinds deze week wel duidelijk.