Na het werk had ik geen zin om meteen naar huis te gaan, dus ben ik de andere kant op gereden, de haven in. Iedereen die hier woont rijdt op zondag naar Hoek van Holland en terug, dat heb ik zelf ook vaak genoeg gedaan. De Botlek doet bijna niemand voor zijn plezier, en juist daarom is het na zessen een van de rustigste stukken asfalt in de omgeving.
Via de Maastunnel naar beneden en dan langs de raffinaderijen richting Rozenburg. Brede wegen, nauwelijks verkeer, alleen af en toe een tankwagen die de andere kant op komt. Bij de Calandbrug even stilgestaan omdat er een schip door moest. Dat kan zo tien minuten duren, maar met de motor uit hoor je alleen het water en het gepiep van de kranen verderop. Achter je staan drie auto's ongeduldig te wachten, ik had er geen enkele haast bij.
De Sportster is voor dit soort ritjes precies goed. Geen bochtenwerk, gewoon in de vijfde over lange rechte stukken met de motor laag toerend eronder. Sinds de uitlaat gewrapt is en er een open filter op zit klinkt hij tussen die betonnen wanden bij de tunnelmond een stuk voller dan vorig jaar. Warm was het ook, het asfalt gaf de hele dag nog terug en bij het stoplicht merk je dat meteen aan je rechterbeen.
Aan het eind van de Europaweg ben ik omgedraaid en langs de Nieuwe Waterweg terug gereden. De zon zakte precies achter de kranen weg en alles kreeg die oranje kleur die je hier maar een half uur per dag hebt. Een paar minuten stilgestaan bij het water, motor uit, en gekeken hoe een containerschip naar buiten werd gesleept.
Rond negen uur weer thuis, tank halfleeg, handen vies en precies genoeg van de dag afgeschud. Kost me niks, duurt twee uur en het werkt beter dan wat dan ook.
De Botlek na zessen is echt een van de best bewaarde geheimen hier. Alleen die Calandbrug, die heeft mij een keer twintig minuten gekost 😅
Twintig minuten heb ik gelukkig nog nooit gehad, tien vond ik al lang genoeg. Meestal zet ik de motor gewoon uit en sta ik te kijken.