vor 2 Mon.
Amsterdam op zondagochtend om zeven uur is een andere stad. Geen toeristen, geen fietsen die uit het niets op je af schieten, geen trams. Alleen jij, de Monster, en het geluid van de Testastretta die weerkaatst tegen de grachtenpanden. Ik reed van de Jordaan via de Herengracht naar de Amstel, en het voelde alsof ik de stad voor mezelf had.
De kasseien zijn een verhaal apart. De Monster is niet bepaald comfortabel op kinderkopjes - je voelt elke steen door het stuur, door het zadel, door je tanden. Maar dat is ook het mooie ervan. Je bent verbonden met de weg op een manier die je in geen enkele auto krijgt. Bij de Magere Brug stopte ik even om een foto te maken. De zon kwam net boven de daken uit en legde een streep goud over het water. Één van die momenten waarvan je denkt: hier koop ik niks voor, maar ik zou het voor geen geld willen missen.
Terug via de Nieuwmarkt, een espresso bij die tent op het Kadijksplein die om halfacht al open is, en om negen uur stond ik weer thuis. De hele stad nog in bed. De Monster nog warm. De beste manier om een zondag te beginnen die ik ken.